ویدیو گلهای پریشان در باد

به یاد و خاطر قتل عام شدگان تابستان 67 که در خاورانهای ایران خفته اند.
رژیم جنایتکار جمهوری اسلامی با دستور و فتوای خمینی در تابستان سال 1367 از نیمه مرداد ماه تا پایان شهریور همان سال هزاران نفر از زندانیان سیاسی را اعدام و در گورهای بی نام نشان مدفون کرد. اما با همه مخفی کاری رژیم دیری نگذشت که این جنایت بزرگ افشا شد.

هموطن ! با شرکت هر چه گسترده تر در گردهمایی ویلپنت موج جدید اعدام زندانیان سیاسی را محکوم نماییم. کاری مشترک از رضا فلاحی و بهمن دهقان

"نازنین مریم" با اجرای رضا فلاحی عضو انحاد زندانیان سیاسی متعهد به سرنگونی

تجدید بیعت با قهرمانان لیبرتی ، مقاومت سرافراز و مشروع و رهبری مقاومت در ویلپنت پاریس : شنبه 13 ژوئن 2015
ویدیو اول: نازنین مریم .کار مشترک : رضا فلاحی - بهمن دهقان
این ویدئو به مناسبت ویلپنت سال گذشته به اشتراک گذارده شد.
امسال 13 ژوئن ، وعده ما در ویلپنت
تقدیم به رزمندگان رزمگاه لیبرتی و همه اشرف نشانان سراسر جهان
زنده باد آزادی , نابود باد دیکتاتوری حاکم بر ایران

”بيا ساقي” فيلمي از نواي تنبور و آواي اشعار عرفاني كردهاي يارسان در كرمانشاه

”بيا ساقي”
فيلمي از نواي تنبور و آواي اشعار عرفاني كردهاي يارسان در كرمانشاه
هي هي ساقي ره ميخانه ام بنما كه با خود در سر جنگم
در خُمخانه را بگشا كه بس بيمار و دل تنگم 
تو تا دوري زمن ساقي چنان مجنون و حيرانم
كه دل فرسوده از هجران خوشا ساز خوش آهنگم
سرشتي از ازل ما را به سوداي مي و مُطر ب
كه غوغا مي كند در دل هواي ساغر و چنگم
بيا ساقي، بيا ساقي ز سوداي وصال تو 
اگر تيرم زني بر سر وگر بر سر زني سنگم
ز هجر تو من اي ساقي چنين بي سر همي گردم
گهي مست و گهي مدهوش در اين ميدان همي گردم

هنری فورد :(سخنان بزرگان)

مردم تحت ستم لرستان با گردهمایی ویلپنت اعلام همبستگی می کنند

حامیان مماشاتگر ملایان

خوش باد سري كه اندراين راه شد بر سر دار شب پرستان

مجاهد شهید عزیزالله صناعی (پدرشریف) رزمنده ارتش آزادیبخش بود. رزمنده‌یی از اهالی بروجرد که فعالیتهای سیاسی خود را از زمان دکتر محمد مصدق آغاز کرد. سپس سالها به آموزگاری و دبیری پرداخت و عاقبت پس از پیروزی انقلاب ضدسطلنتی در سلک هواداران سازمان مجاهدین درآمد. دو سال و نیم مبارزه افشاگرانه سیاسی او با خمینی باعث شد که پس از 30خرداد 60، زمانی که مبارزه مسلحانه آغاز شد پدر شریف هم راه زندگی مخفی را پیش گیرد. او پس از مدتی اختفا خود را به یارانش در ارتش آزادیبخش رساند و فعالیت دوباره خود را با شوری بیشتر ادامه داد.

دست شستن از زندگی عادی و گذشتن از زن و فرزند و خانواده در سن 57سالگی در راه مبارزه‌یی دشوار، از او پدری مهربان، رزمنده‌یی مصمم و انسانی شریف ساخته بود. به‌رغم سن زیادی که از پدرشریف می‌گذشت، اما او هم‌چنان سرشار از روحیه‌یی جوان و شاداب بود. او تا واپسین دم، یعنی زمانی که 64سال عمر را پشت سر گذاشته بود بر اثر بیماری قلبی، در مرداد ماه 69، جهان را وداع گفت.

پدرشریف غزلسرایی توانا بود که در شعر نیما نیز طبع آزمایی‌های موفق داشت.

بر اوج موج ـ عزیزالله صناعی (پدرشریف)

توفان شدم به دشت
پولاد صخره‌یی شدم اندر ستیغ کوه
تا شب دگر نتواند
شبتاب کرم حقیری را
خورشید نیمروز بهاران نشان دهد.