پیش آهنگ آزادی

۱۳۹۴ تیر ۲۷, شنبه

هم اكنون موسيقي لري در قالب ترانه به هفت بخش تقسيم مي‌شود كه عبارتند از موسيقي و ترانه‌هاي غنايي و عاشقانه، موسبقي و ترانه‌هاي حماسه رزمي، موسيقي و ترانه‌هاي سوگواري، موسيقي و ترانه‌هاي فصول، موسيقي و ترانه‌هاي كار، موسيقي و ترانه‌هاي طنز و سرودهاي مذهبي

موسيقي و ترانه‌هاي غنايي و عاشقانه: شامل ترانه‌ها و آهنگ‌هايي است در وصال يا فراق معشوق مانند ترانه‌هاي هي لو، بينا بينا، كيودار يا نغمه‌هاي شيرين و خسرو، ساري خواني، ميربگي(ميرونه) و ده‌ها ترانه ديگر كه در مقامهاي مختلف موسيقي لري اجرا مي‌گردد.

موسبقي و ترانه‌هاي حماسه رزمي: اين سرودها بيانگر ارزشهاي حماسي و رزمي جنگاوران در ميان ايل هستند. مانند جنگ لرو، دايه دايه و يا مقامهاي موسيقي بدون كلام كه در رزم‌گاه و مسابقه به كار رفته‌اند، مانند جنگه را، سوارهو و نقاره.

موسيقي و ترانه‌هاي سوگواري: اين موسيقي بيشتر جنبه آييني داشته‌است و در مواقع سوگواري از روزگار كهن تا كنون كاربرد فراواني دارد، مانند چمري يا ساير مقامها، از جمله، سحري، پاكتلي، شيوني و ده‌ها مقام ديگر.

موسيقي و ترانه‌هاي فصول: موسيقي و ترانه‌هاي ويژه فصول مختلف مانند برزه كوهي، ماله ژيري، كوچ بارو.

موسيقي و ترانه‌هاي كار: به منظور سهولت و تسريع در كار مردان و زنان ايلاتي، اين ترانه‌ها به صورت فردي يا دسته جمعي خوانده مي‌شود، مانند ترانه‌هاي گل‌درو(برزيگري)، هوله(خرمن كوبي)، مشك زني، شيردوشي و چوپاني.
موسيقي و ترانه‌هاي طنز: اين ترانه‌ها اغلب به صورت في البداهه در هجو شخص يا موضوع يا مكاني سروده شده و برخي اوقات نيز با حركات نمايشي طنز آلود فرد يا افرادي همراه بوده‌است.

سرودهاي مذهبي: بر اساس كلام‌هاي يارسان(از سروده‌هاي اهل حق)بوده، جنبه عرفاني و اعتقادي آن بسيار عميق است. مانند ضامن آهو، سراي خاموشان(شهر بي‌صدا) و دوازده كلام ياري..