ترانه : شب انتظار
خواننده : داریوش رفیعی
آهنگساز : مجيد وفادار
ترانه سرا : محمود صنائی
شب به گلستان تنها، منتظرت بودم
باده ی ناکامی در، هجر تو پیمودم
منتظرت بودم،
منتظرت بودم
آن شب جانفرسا من، بی تو نیاسودم
وه که شدم پیر از غم، آن شب و فرسودم
منتظرت بودم
منتظرت بودم
بودم همه شب دیده به ره تا به سحرگاه
ناگه چو پری خنده زنان، آمدی از راه
غم ها به سر آمد
زنگ غم دوران، از دل بزدودم
منتظرت بودم،
منتظرت بودم
پیش گل ها، شاد و شیدا
می خرامیدت قامت موزونت
فتنه ی دوران، دیده ی تو
از دل و جان، من شده مفتونت
در آن عشق و جنون، مفتون تو بودم
اکنون از دل من، بشنو تو سرودم
منتظرت بودم،
منتظرت بودم
باده ی ناکامی در، هجر تو پیمودم
منتظرت بودم،
منتظرت بودم
آن شب جانفرسا من، بی تو نیاسودم
وه که شدم پیر از غم، آن شب و فرسودم
منتظرت بودم
منتظرت بودم
بودم همه شب دیده به ره تا به سحرگاه
ناگه چو پری خنده زنان، آمدی از راه
غم ها به سر آمد
زنگ غم دوران، از دل بزدودم
منتظرت بودم،
منتظرت بودم
پیش گل ها، شاد و شیدا
می خرامیدت قامت موزونت
فتنه ی دوران، دیده ی تو
از دل و جان، من شده مفتونت
در آن عشق و جنون، مفتون تو بودم
اکنون از دل من، بشنو تو سرودم
منتظرت بودم،
منتظرت بودم
