بهجت مصطفایی در مهرماه 61 با سازمان ارتباط برقرار كرد. كمك مالی در اختیار سازمان می گذاشت و در پراتیكهای هسته های مقاومت شركت داشت.
سال 66 به منطقه رفت و در یكانهای رزمی ارتش آزادیبخش سازماندهی شد. در كسب ارزشهای انقلابی و مبارزاتی مجاهدین با جدیت تمام تلاش می كرد. با فرا گرفتن آموزشهای نظامی لازم، در هیأت رزم آوری پرشور در عملیات چلچراغ شركت كرد.
آخرین رزم حماسی او در عملیات فروغ جاویدان بود. آن جا كه پس از چند درگیری با مزدوران دشمن، قهرمانانه به شهادت رسید و به جاودانه فروغهای آزادی پیوست.
یك برادر او توسط دژخیمان خمینی به شهادت رسیده است.
«... ما را مجاهد خلق و نسل حنیف می نامند پس باید سعی كنیم شایستگی این نسبت و جایگاه را قدر بدانیم و آن را مقدس و با ارزش بدانیم. افتخار می كنم كه این لباس شرف را به تن كرده ام و آگاهانه و صادقانه سلح به دست گرفتم و تاآخرین نفس و تا آخرین گلوله بر قلب دژخیمان و مزدوران جانی رژیم خمینی شلیك می كنم. با شناخت نسبت به ماهیت كثیف و ضدبشری این رژیم، حاضرم خونم را كه تنها سرمایه ام می باشد در راه رهبران عقیدتیم مسعود و مریم و خلق و میهن چشم انتظارم، هدیه كنم.
مرا مراد تویی، جان كه هدیه ای است حقیر به پایت افكنم ای فجر روشن امید ... به این مطمئن هستم كه مجاهدین تا خشت آخر این رژیم در برابر خمینی ایستاده و مقاومت می كنند...».
