غروب زیبای دریاچه کیو

تنها یادگار حمله به پایگاه 19 بهمن 1360 سخن میگوید مصطفی رجوی

به ياد حجت زماني كه حجت زمانه ي خود شد

روز ۱۸بهمن سال ۱۳۸۴ رژیم آخوندی در یک اقدام وحشیانه، مجاهد خلق حجت زمانی را که از سال ۱۳۸۰ نزدیک به ۵ سال در زندان رژیم، تحت شکنجه‌های جسمی و روانی قرار داشت اعدام کرد.

وقتي به او حكم اعدام را ابلاغ كردند به قاضي گفت:تو فكر ميكني زندگي چيست؟
مردن در عشق! 
يا زيستن در هيچ و پوچ؟
و وقتي به او گفتند سازمان تمام شد، براي كي مقاومت ميكني؟
پاسخ داد:من هنوز زنده ام ! تا وقتي من زنده ام، سازمان هم هست.

فیلم – ترانه جدید و بسیار زیبای «قطعنامه» با صدای گرم خانم گیسو شاکری

ترانه ای که موسی دوست داشت

بقلم برادر مجاهد محمد سيدی کاشانی از رزمگاه لیبرتی

سال 56، زندان اوين، مراسم بزرگداشت مجاهد شهيد محمد صفری لنگرودي بعد از سخنرانيهای بزرگداشت، مجاهد شهيد سعيد منبری با گرمی تمام، ترانه زيبای ”کاروان“ را خواند و فضای ديگری فراز کرد. مجاهد شهيد سعيد منبرى : همه شب نالم چون نی، که غمی دارم دل و جان بردی، اما، نشدی يارم با ما بودی، بی ما رفتی. چو بوی گل به کجا رفتی؟ تنها ماندم، تنها رفتی چو کاروان رود فغانم از زمين بر آسمان رود دور از يارم، خون می بارم فتادم از پا به ناتوانی اسير عشقم، چنان که دانی رهايی از غم نمی توانم تو چاره ای کن که می توانی گر ز دل بر آرم آهی آتش از دلم خيزد چون ستاره از مژگانم اشک آتشين ريزد. چو کاروان رود فغانم از زمين بر آسمان رود دور از يارم خون می بارم ...

از بيتهای آخر ترانه کاروان، خاطراتی از محمد، به يادم آمده و توفانی در درونم برخاسته بود. به زمين نگاه می کردم و ديگر صدای سعيد را نمی شنيدم. چند ثانيه سکوت. صدا عوض شد و کسی، ترانه يی ديگر را شروع کرد! خاطرات محمد در ذهنم قطع شد. به طرف صدا نگاه کردم. ديدم موسی است. تعجب کردم. چون از او جز سرود، آن هم در پايگاههای انقلاب فلسطين در سال 49 چيزی نشنيده بودم. اما صدا آن قدر گرم و ترانه آن قدر گيرا بود که دنيايم را يکباره عوض کرد. از فضای غمگين ترانه کاروان به دنيای شورانگيز و زيبای سوختن و ساختن، پرواز کردم:

همه شب خود را می سوزم که شب ياران افروزم

خوش و بی پروا می سوزم که ز سر تا پا می سوزم.

موسی کلمات را با تمام وجود و احساسش و چه زيبا می خواند.

من در راه محبت پا از سر نشناسم از آتش نکنم پروا

يک امشب را با شادی می سوزم تا که شود فردا

هنوز حالتهای چهره اش به يادم هست.

شمع شبانه من شمعم شمع شبانه

در عالم گشته فسانه

همه شب خود را می سوزم که شب ياران افروزم می سوزم

تا به سحرگه از رازم کس نشد آگه

خوش و بی پروا می سوزم که ز سر تا پا می سوزم

نه وفاداری نه وفاخواهی که به قلب من ببرد راهی (چون جان من افروزد) 2

همه خود بينی، همه خود خواهی نشود پيدا دل آگاهی (ز من وفا آموزد) 2

من و شب و پروانه من و دل ديوانه

به اشک و آتش خرسند تو حال من کی دانی؟ که خود نباشی چون من به مهر مردم پابند

اگر در آتش می سوزم شبها خوشم که بزمی افروزم شبها

با هر لبخند من در راه محبت پا از سرنشناسم از آتش نکنم پروا

يک امشب را با شادی می سوزم تا که شود فردا

(دل من ز وفا می سوزد که وفا به شما آموزد در اين دنيا) 2

من و شب و پروانه من و دل ديوانه به اشک و آتش خرسند

تو حال من کی دانی؟ که خود نباشی چون من (به مهر مردم پابند) 2

موسی اين ترانه را خيلی دوست می داشت چون از جانش برمی خواست. بچه ها هم از او هميشه همين را می خواستند. ترانه شمع شبانه

موسیقی لری و بختیاری

تجمع امروز هواداران محمد علی طاهري جلوي خانه طاهري

 يكشنبه ۱۸بهمن ۹۴( ۷فوريه ۲۰۱۶):
بدنبال جلوگيري تجمع اعتراضي جلوي اوين، برخي از مردم و هوادارانش با شاخه ها و دسته هاي گل بدون شعار و با دردست داشتن عكس و تراكت مبني بر آزادي محمدعلي طاهري جلوي خانه اش ( واقع در شهرك نفت- شمال غرب تهران ) رفته و تجمع كردند و به سمت خانه اش گل پرتاب ميكردند و نيز آنجا دسته گل گذاشتند.
جمعيت حدودا ۳۰۰ تا ۳۵۰ نفر ميباشد.