معرفي خامنه اي به عنوان يك ديكتاتور در مدارس سوئد ********* ‫#‏ایران‬ ‫#‏دیکتاتوری‬ ‫#‏سوئد‬ ‫#‏آموزش

ترانه بدرود ای زیبا bella ciao در زمان جنگ جهانی دوم از سوی گروه مبارزان ضد فاشیستی در ایتالیا خوانده می‌شد. این آهنگ که به نماد مبارزات آزادیخواهانه تبدیل شده است

ترانه بدرود ای زیبا bella ciao در زمان جنگ جهانی دوم از سوی گروه مبارزان ضد فاشیستی در ایتالیا خوانده می‌شد. این آهنگ که به نماد مبارزات آزادیخواهانه تبدیل شده است به زبانهای بسیاری ترجمه شده و توسط خوانندگان مختلف اجرا شده است.
ایو مونتان Yves Montand هنرپیشه و خواننده بزرگ ایتالیایی - فرانسوی این ترانه را به زیباترین شکل خوانده است که در این صفحه نخست کلیپی را که بر اساس اجرای ایو مونتان Yves Montand ساخته شده می بینیم و بعد اجرای تلویزیونی خود وی را در سال 1963 .

بسیار دوست میدارم شخصن این ترانه را که بی شک یکی از ماندگارترین ملودیها و زیباترین اشعار را در خود جای داده است .

ترجمه متن این ترانه را از ویکیپدیا برداشته و تغییراتی بسیار جزئی داده ام و از جمله نام ترانه را از " خداجافظ زیبا " به " بدرود ای زیبا " تغییر داده ام . و آنگاه دو کلیپ را به هم چسبانده و به شکل یک کلیپ مستقل در اینجا ارسال کرده ام .

*****************
پیشنهاد میکنم دیدن این کلیپ را هرگز از دست ندهید ولی برای دوستان در داخل کشور با توجه به سرعت بی نظیر اینترنت نیز پیشنهاد میکنم که این ویدئو را نخست از طریق آدرسهایی که در نخستین کامنت می نویسم دانلود کرده و ضمن تماشای آن از طریق سیستم خود ، این ویدئو را حتما در کامپیوتر خود ذخیره کرده باشند .

به اطلاع دوستانتان برسانید . . .

گفتار بزرگان : تضاد با خودت حمل نکن . . .

این تنها آغاز است . . .ادامه داستان این دزد بزرگ انقلاب مردم ایران با شما . . .

شعری از دکتر اسماعیل خوئی برای زنده یاد سعید سلطانپور

>> بازخوانی شعر مهتاب « نیما یوشیج » توسط « شراگیم یوشیج » << « ««««««««««««« اجرای توسط گروه کامکارها »»»»»»»»»»»»» »

مهتاب .... شعر زنده یاد نیما یوشیج، گویش شراگیم یوشیج، موسیقی گروه کامکارها
----
مىتراود مهتاب
مىدرخشد شبتاب
نيست يكدم شكند خواب به چشم كس و ليك
غم اين خفته چند
خواب در چشم ترم مىشكند

نگران با من استاده سحر
صبح، مىخواهد از من
كز مبارك دم او آورم اين قوم به جان باخته را بلكه خبر
در جگر خارى ليكن
از ره اين سفرم مىشكند

نازكآراى تن ساق گلى
كه به جانش كشتم
و به جان دادمش آب
اى دريغا! به برم مىشكند
دستها مىسايم
تا درى بگشايم
بر عبث مىپايم
كه به در كس آيد
در و ديوار به هم ريختهشان
بر سرم مىشكند

مىتراود مهتاب
مىدرخشد شبتاب
مانده پاى آبله از راه دراز
بر دم دهكده مردى تنها
كولهبارش بر دوش
دست او بر در، مىگويد با خود:
غم اين خفته چند
خواب در چشم ترم مىشكند