۱۳۹۸ آذر ۳۰, شنبه
محکومیت بین المللی رژیم مُلاها، یک برگ برنده
فراسوی خبر... شنبه ۳۰ آذر / منصور امان /منبع وبسایت های ایران نبرد و جنگ خبر
پژواک سیاسی خیزش آبان رژیم ج.ا را در شکل محکومیت بین المللی زیر ضربه های پی در پی خود گرفته است. تنها یک روز پس از محکومیت رژیم ولایت فقیه در مجمع عمومی سازمان ملل، پارلمان اُروپا نیز در اقدامی کم سابقه سرکوب خونین مردم مُعترض ایران در آبان ماه را به شدت محکوم کرد. پیش از موضعگیری این نهاد اُروپایی، کُنگره آمریکا هم کُشتار مُعترضان را محکوم و پُشتیبانی خود را از خواسته های آنها اعلام کرده بود. 
واکُنش منفی جهانی در هنگامی حاکمان سرکوبگر ایران را آماج خود قرار می دهد که به دلیل دو پرونده ماجراجویی هسته ای و موشکی و شرارت منطقه ای از جانب طرفهای خارجی شان زیر فشار شدیدی قرار دارند. دستگاه حاکم در حالی که زیر تاثیر فشار حداکثری آمریکا و ناتوانی شُرکای اُروپایی اش از "دور زدن" آن از پا درآمده، به سختی به روزنه فراری از این تنگنا یا دستکم یک دوره تنفُسی برای تجدید قُوا نیاز دارد.
ایجاد یک کانون فشار بین المللی جدید، چشم انداز آقای خامنه ای و همدستانش برای نجات کم هزینه از تله ای که به گرفتار آمده اند را از آنچه که هست تیره تر ساخته است. تردیدی نیست که آنها هنگامی که بین دو گُزینه سُقوط یا عقب نشینی هسته ای، موشکی یا منطقه ای قرار بگیرند، بدون چون و چرا گُزینه دُوُم را انتخاب خواهند کرد. در موضوع سرکوب و حُقوق مردُم ایران اما انتخاب دیگر اینچنین سهل و بدیهی نیست، زیرا عقب نشینی در این پهنه خود مُعادل سُقوط است. این از یکطرف به معنای آب رفتن راه حلهای حاکمیت برای برون رفت از شرایط حاضر است و از طرف دیگر، افزایش چشمگیر و لمس پذیر هزینه آن در هر مُعامله یا مُذاکره احتمالی را نوید می دهد.
انگُشت نما شدن رژیم ولایت فقیه در سطح بین المللی همزمان شکست یک راهکار سرکوبگرانه آن را به گونه مُشاهده پذیری برای همگان مُستند کرده است. یک هدف عُمده حاکمیت از قطع اینترنت، جلوگیری از بازتاب خارجی خیزش سراسری مردُم ایران بود. "نظام" به خیال خود کشور را به پستوی اندرونی اش تبدیل می کرد تا در درجه نخُست صدای غُرش ریزش زمین زیر پایش به بیرون نرسد. این امر به ویژه در شرایطی که مردُم عراق و لُبنان علیه اشغالگری و مُداخله جویی رژیم ولایت فقیه پا به میدان گذاشته اند، برای جلوگیری از تقویت این جبهه از طریق رسیدن پیام بی پُشتوانگی و بی ثباتی مُتجاوزان در "اُم القُرا"، اهمیتی کلیدی دارد.
در درجه بعد، قطع اینترنت وظیفه داشت که دست ماشین آدمکُشی آقای خامنه ای را باز بگذارد تا در پس پرده سیاه سانسور و خفقان خون بریزد و در امنیت خاموش قبرستانی، فضای گُشاده تری برای به خرج دادن توحُش آن فراهم آورد.
هیچیک از این دو هدف برآورده نشده است. قُدرت خیزش مردُم ایران و آوازه رویارویی دلیرانه آنها با سپاهیان تا دندان مُسلح رژیم فاسد، سوژه سرود و شُعار در خیابانهای بغداد و بیروت گردیده و از نیویورک تا بروکسل و از واشنگتُن تا قلب پایتختهای "سه تُفنگدار" را درنوردیده است.
به همین گونه، اسناد وحشیگری و بی رحمی رژیم مُلاها در سطحی وسیع و بدون توقُف دست به دست می گردد. حاکمیت ننگ رُسوایی جهانی و داخلی قطع اینترنت و بار خسارت کلان سیاسی و مالی آن را به جان خرید و در انتها رُسوا و ورشکسته بر جای ماند.
تاکتیک سرکوب حاکمیت، هم در سطح داخل و هم در پهنه خارجی بر ضد خودش عمل کرده. با حمایت بین المللی از مردُم ایران و ایجاد کانون فشار جدیدی علیه دستگاه حاکم، جامعه مُعترض یک برگ برنده به دست آورده و در مُبارزه اش تقویت گردیده است. آرایش امروز بین المللی محصول اراده آبان است و این هنوز آغاز کار جُنبش سرنگونی ست؛ ضربات کاری دیگر در راه است.
۱۳۹۸ آذر ۲۹, جمعه
۱۳۹۸ آذر ۲۸, پنجشنبه
اُصول دین قاتلان از زبان وزیر کشور
منصور امان /فراسوی خبر... پنجشنبه ۲۸ آذر / منتشر شده در سایت های ایران نبرد و جنگ خبر /
در توجیه چندش آور وزیر کشور پیرامون کُشتار آبان، نوع نگاه و سیاستی که قتل و شکنجه مُعترضان به شرایط وخیم اقتصادی و استبداد سیاسی را روا و بدیهی می شمارد، به زنندگی تمام بازتاب یافته است.
آقای رحمانی فضلی در پاسُخ به چند نماینده مجلس مُلاها که از وی پُرسیده اند چرا به سر و مغز مُعترضان شلیک شده، وقیحانه به دفاع برخاسته که فقط سر نبوده و بقیه اندامهای آنها هم هدف گُلوله قرار گرفته. مضمون اعتراض این دسته از نمایندگان، از استدلال وی کمتر بیشرمانه نیست؛ آنها شکوه کرده اند چرا "به پا یا کمر به پایین تیراندازی نشده".
سُخنان این کارگُزاران دستگاه حاکم را می توان پایه و خاستگاه برخورد قهری رژیم ولایت فقیه با خواستها و نیازهای جامعه به حساب آورد. در دستگاه فکری اینان و اربابان آنها پاسُخ به مُطالبات مردُم تحت فشار یا حتی شنیدن نگرانیها و مُشکلات شان به عُنوان یک گُزینه ی برخورد جایی ندارد، انتخاب آنها شلیک به سر یا کمر به پایین است. به راستی نیز تضاد عمیقی که جامعه را با همه انتظارت و احتیاجاتش از حاکمان ج.ا با همه منافع و داشته هایشان جدا می کند، جُز با مُتلاشی کردن مغز و قلب بی نصیبها و به راه انداختن جوی خون به جان آمده ها مُدیریت پذیر نیست.
آقای خامنه ای، آقازاده هایش و مُفسدان بیت او، اشراف سپاهی، بوروکراسی مُمتاز و بورژوازی انگل رانت خوار با گُلوله جنگی و دوشکا از آنچه که به دست آورده اند در برابر انبوه مردُمی که زندگی امروزشان شان تباه گردیده و فردایشان به تاراج رفته، پاسداری می کنند. آنها کمترین منافعی در تغییر وضع موجود که به آنان همه چیز می بخشد و از جامعه همه چیز را سلب می کند، ندارند. راه حل آنها برای غلبه بر نارضایتی برآمده از این توازن نابرابر، تک تیرانداز و چاقوکش است.
گُلوله ای که پیشانی پوریا ناصری خواه، جوان بیست وسه ساله، را شکافت، از لوله منافع قدرت و ثروت بیرون می آید و برای حراست بی چون و چرا از آن است که از پس کاخها و ویلاها به مردُم گُرسنه و بی حُقوقی مانند پوریا اعلام جنگ داده می شود. آقای رحمانی فضلی اُصول دین صاحبان این منافع را برای جامعه ای که دیگر نه می خواهد و نه می تواند بار بُحرانهای خارجی، اقتصادی و حُکمرانی آنها را به دوش بکشد، برشمُرده است: حفظ قُدرت به هر قیمت و با توسُل به هر شرارت و جنایتی!
پیام حاکمیت حتی بدون آنکه از تریبون مجلس و از دهان پادوهای حقیرش بیان گردد، با جاری شدن جوی خون در خیابان به مردُم رسیده و مُتناسب با آن پاسُخ خواهد گرفت. بخشش در کار نیست و هیچ فریبی آنها را مُنصرف نخواهد کرد. جامعه زخمهایش را می بندد، شُهدایش را بُزُرگ می دارد، با آنها پیمان می بندد و رهسپار میدان می شود.
اشتراک در:
پستها (Atom)
واکسن؛ خامنه ای چطور پُشت مُجریان فرمانش را خالی کرد
منصور امان / فراسوی خبر... پنجشنبه ۲۸ مرداد منبع: پایگاه اینترنتی ایران نبرد و جنگ خبر http://www.jonge-khabar.com/news/articled.php?id=5...
