زنده باد دلاوری و میدان دار ی با این شکوه

نه می بخشیم و نه فراموش می کنیم

واکُنش "سختی" که سرمایه سیاسی "نظام" را برباد داد

فراسوی خبر... شنبه ۲۱ دی /منصور امان /منبع وبسایت های ایران نبرد و جنگ خبر

http://www.jonge-khabar.com/news/articled.php?id=5407

جمعبندی مُوقت رویدادهای مُهم دو هفته گذشته نشانگر آن است موشکی که در بغداد به سمت خودروی سرکرده سپاه قُدس شلیک شد، فقط یک ضربه سنگین نظامی به رژیم ولایت فقیه وارد نکرد، بلکه یک شکست سیاسی کمرشکن و یک شکست رُسوایی بار در بُعد اجتماعی را نیز برای آن رقم زده است.

سرهم بندی "انتقام سخت" با یک اقدام نمایشی و از پیش هماهنگ شده با آمریکا، حُباب قُدرتی را که رژیم ج.ا گرد خود دمیده بود و در آن زیست بُحران زای خود را می گذراند، با صدای مهیبی ترکانده است. واشنگتُن و پایتختهای اُروپایی تنها نُقاطی نیست که این صدا شنیده شد، بلکه بی تردید پژواک آن در منطقه خاورمیانه و به ویژه در "عُمق استراتژیک نظام" و به بیان دیگر، کانونهای فعالیت مُخرب ج.ا به گونه نیرومند تری رصد شده است.

عُریان شدن پهلوان پنبه در میانه میدان و آشکار گردیدن غلاف خالی او، مُهمترین سرمایه سیاسی و تضمین بقای حاکمان ج.ا را بر باد داد. بدون پوشش هراس افکنی، ژست عاشورایی و انتحاری و ابهام در امکانات و توانایی تخریب، استراتژی بنا شده بر آن که با باجگیری از یکطرف و بازدارندگی از طرف دیگر شاخص می شود، در مُعادلات منطقه ای و بین المللی ارزش یک پول سیاه را هم ندارد. این همان افلاسی است که کُنفرانس مطبوعاتی "سردار حاجی زاده"، یک مُهره ارشد موشک پران، را به "استند آپ کمدی" بدل کرد.

ترجُمان شرایط جدید، تغییر شیوه برخورد و مُعامله طرفهای خارجی با رژیم ج.ا است. در رابطه با آمریکا این به معنای اضافه شدن فاکتور پاسُخ موضوعی نظامی به تدبیرهای اقتصادی است که این کشور تاکنون برای پایش و مهار مُلاها به کار بسته است. در اُروپا شرایط شکل گرفته پس از ضربه فرودگاه بغداد موجب جابجایی در مرزهای فشار بر شریک تجاری خواهد گردید. این امر به ویژه در نُقاط شناخته اختلاف در دو سطح داخلی (هسته ای، موشکی) و منطقه ای (اسراییل، سوریه) خود را نشان خواهد داد.

شکست دیگری که حاکمان ج.ا در روزهای اخیر با آن چشم در چشم شدند، در میدان به کُلی مُتفاوتی و به بیان دقیق تر، در حاشیه رویداد اصلی نقش بست و برای خودنمایی بُحران ناکارآمدی رژیم آنها، صحنه تاسُف بار دیگری فراهم آورد.

نمایش حُکومتی جنازه گردانی و دستپاچگی و فشار حاکمیت برای استفاده از آن به منظور ترمیم ضربه خیزش آبان، به یک فاجعه انسانی در کرمان ختم شد. ده ها تن در ازدحام ساخته و پرداخته شده جان خود را از دست دادند و تعداد بیشتری مجروح شدند. همزمان، آنگونه که پیداست، تُفنگچیهای آقای خامنه ای دُرُست در همان هنگامی که موشک بی خطر و اثر به طرف آمریکا پرتاب می کردند، یک هواپیمای مُسافربری را به گونه موفقیت آمیزی سرنگون کرده و جان ۱۶۷ مسافر و ۹ خدمه آن را گرفتند. به نظر می رسد بخشهایی از نیروی عملیاتی حاکمیت یا پیرامون تئاتر "انتقام" توجیه نشده بوده اند یا اینکه با وُجود آگاهی، چندان هراس از واکُنش احتمالی آمریکا بر آنها سنگینی می کرده که حتی از سایه خود - و در اینجا سایه هواپیمای مُسافربری - هم به وحشت افتاده و بی درنگ دست به شلیک برده اند.

این دو رویداد به ظاهر جُداگانه، در کادر مُشترک تدبیر و سازماندهی خسارت بار آقای خامنه ای و همدستانش برای مُدیریت صحنه شکل گرفت. آنها یکبار دیگر به جامعه اثبات کردند که کوته بینانه تصمیم می گیرند و غیرمسوولانه و غیر عقلانی عمل می کنند. حاکمیت نشان داد که چگونه برای منفعت اندوزی، حتی اگر آن منفعت یک کمپین توخالی تبلیغاتی با تاریخ مصرف محدود باشد، از روی اجساد مردُم عُبور می کند و برای زنده ها صورت حساب می فرستد.

با نگاه به همین دو تراژدی خسارت بار می توان به خوبی تصوُر کرد که اگر آقای خامنه ای و دوستان با ماجراجوییهای خارجی و عربده هژمونی منطقه ای موجب کشانده شدن کشمکش نظامی یا – بدتر از آن – جنگ به داخل کشور شوند، دامنه تلفات، خسارت و ویرانی به کُدام کرانه ها دامن خواهد کشید.

حماسه سیاهکل . . .

یادمان رفیق فدایی هوشنگ نیری

کوه "انتقام سخت"، "موش"کور زایید

فراسوی خبر... پنجشنبه ۱۹ دی / منصور امان / منبع وبسایت های ایران نبرد و جنگ خبر

http://www.jonge-khabar.com/news/articled.php?id=5405

موشکهایی که حاکمان جنگ طلب ج.ا به سمت پایگاه های آمریکایی در عراق شلیک کرده اند، مُستقیم به بادکُنک "انتقام سخت" اصابت کرده و باد آن را به همان سُرعت و شدتی که در آن دمیده شده بود، خالی کرده است.

فینال نمایش چندش آور جنازه گردانی و هیستری خیابانی حاکمیت، شلیک چند موشک به بیابانهای اقلیم کُردستان عراق و نُقاطی از یک پایگاه عراقی – آمریکایی بدون هرگونه ارزش نظامی بود. فاصله این واکُنش توخالی با وعده های غلیظ "انتقام" و عربده جوییهای جنگی رهبران و پایوران حُکومت و بوقهای تبلیغاتی شان چندان بسیار است که رُفوی آن در ذهن دسته ای که در چند روز گذشته زیر تابوت پاسدار سُلیمانی رفتند و نیز باندهای نیابتی در عراق و لُبنان تا مُدتها مشغله "نظام" خواهد بود.

پیرامون علت عقبگرد حاکمیت از تهدیدهایش نیاز زیادی به گمانه زنی نیست. جنگ طلبان حاکم بر ایران به خوبی پیام به هلاکت رسانده شدن پاسدار سلیمانی را گرفته اند. آقای ترامپ با زبانی با آنها صُحبت می کند که می فهمند. او به "جنگ نامُتقارن" پدرخوانده های تهران با "جنگ نامُتقارن" پاسُخ می دهد و خط قرمزهای کشوری و لشکری غرب را که حاکمان ایران تاکُنون در پناه آن آسوده به کار خویش مشغول بودند، به رسمیت نمی شناسد. رییس جمهور آمریکا نشان داد که برخلاف ارزیابی آقای خامنه ای و دوستان نه تنها از به کار گرفتن نیروی نظامی پرهیزی ندارد، بلکه در انتخاب سطح و دامنه آن نیز خود را به پروتُکُلهای رایج مشروط نمی کند.

دلیل دیگر، شرایط لرزان و مُتزلزل حاکمیت در داخل است. وُرود به یک جنگ خارجی در هنگامی که جامعه مُعترض به کمین نشسته و "نظام" جُز گُلوله آتشین و تیغ سرد سلاخی پاسُخی برای مُطالبات آن ندارد، برابر با یک خودکشی دوقبضه است. "نظام" پُشت جبهه ای برای آغاز یک جنگ همه جانبه با آمریکا ندارد و واکُنش خفیف آن به هلاکت پاسدار سلیمانی نشان داد که خود کمتر از هر کسی به تاثیر کارناوال جنازه گردانی اش در سرپوش گذاشتن بر تضاد "بالا" و "پایین" باور دارد.

بر این پایه است که آقای خامنه ای حساب قبلی خود مبنی بر اینکه "یکی بزنند، ده تا می خورند" را خط زد و آن را با یک حرکت نمایشی، بدون "زدن" تلفات انسانی و خسارات سنگین مالی و تجهیزاتی به حریف، از نو جمع و تفریق کرد. همزمان ناگُفته پیداست که رفتن این تئاتر روی صحنه بدون نوعی از هماهنگی قبلی با صاحبخانه آمریکایی اش مُمکن نبوده است. پُرسش فقط این است که "آقا" در برابر کسب اجازه برای انداختن موشک به زمین لم یزرع، چه تعهُداتی سپرده و آیا به آنها پایبند می ماند؟

دست تنگی حاکمان ج.ا برای افکندن کشور به گرداب جنگ، یک خبر خوب برای مردُم ایران است. با این حال رفع خطر جنگ فوری به معنای از بین رفتن تهدید آن به طور کُلی نیست. تا زمانی که حاکمیت از سیاست مُداخله گری خارجی، بُحران سازی، میلیتاریسم و استخدام دستجات نیابتی دست نکشیده باشد، حیات اجتماعی ایران زیر سایه سیاه بُحران و تحت تاثیرات مُخرب آن در شکل فلاکت اقتصادی و جنگ قرار خواهد داشت. اختصاص ۲۰۰ میلیون دُلار دیگر به تازگی برای تقویت سیاست مزبور، زیر این واقعیت تلخ که رژیم ولایت فقیه کشور را به سوی چه اُفقی می برد، یک خط تاکید دیگر کشیده.

تلفات دیشب تا امروز ایران . پایگاه های خالی آمریکا با موشک زده شد .مردم گیج و منگ به خامنه ای مفنگی تبریک گفتند نگاه کن