برای دردهای مردم مظلومم ، بغض گلویم را می فشارد ، ترانه های سربی ، آواز بی کسی ، رنج بی پناهی، و گرسنگی مردم میهن!
۱۳۹۵ آذر ۲۹, دوشنبه
... تو مپندار که خاموشی من، هست برهان فراموشی من ... چه کسی میخواهد ، من و تو ما نشویم خانهاش ویران باد ...

چه
بی تابانه می خواهمت ای دوریت آزمون تلخ زنده بگوری چه بی تابانه تو را
طلب می کنم بر پشت سمندی گویی نوزین که قرارش نیست وفاصله تجربه یی بیهوده
است بوی پیرهنت اینجا و اکنون کوه ها در فاصله سردند دست در کوچه و بستر
حضور مانوس دست تو را می جوید وبه راه اندیشیدن یاس رج می زند بی نجوای
انگشتانت فقط و جهان از هر سلامی خالی است .
اشتراک در:
نظرات (Atom)
واکسن؛ خامنه ای چطور پُشت مُجریان فرمانش را خالی کرد
منصور امان / فراسوی خبر... پنجشنبه ۲۸ مرداد منبع: پایگاه اینترنتی ایران نبرد و جنگ خبر http://www.jonge-khabar.com/news/articled.php?id=5...



