از شعر: بر گستره ی کشت زارِ اندوه (جمشید پیمان)

کاش می شد چوبدستم را،
به هیات نردبانی در آورم ؛
برای رسیدن به ستاره
نردبانی می خواهم،
اژدها،نه .
بر گستره ی کشت زارِ اندوه،
خوشه ای گندم را می جویم ؛
نه برای فریب انسان،
برای نان .