هموطنم !
به وعده های فریب خوش خط و خال ، دل مبند ،
خود را در پنجه های فربه تقدیرشوم ، اسیر مکن ......زیرا
زنجیر اسارت رو به پوسیدگی ست .....
هموطنم !
هماره پرستوهای عاشق ،
دل دروایی شان را دریایی می کنند .....تا
آن را به خرابات محبّت ارزانی دارند ....پس
چتر مهربانی و همیاری خویش را ،
بر روی پرهای احساسم ، بگشای .........تا
با یکدیگر ، لحظه های ماندگار را نقش بندیم .......
یک ایران سپاس .............. ........ نگارین
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر