‏موسیقی ایران‏ با ‏موسیقی ایران‏

موسیقی گیلان
آفتاب خیزان
شعر: جهانگیر سرتیپ پور
آواز: احمد عاشور پور

سحرگه او بود و من مست و مستانه
دور از چشمان یگانه و بیگانه
رفتیم تا دامن کوه شانه به شانه
روی سبزه، پای چشمه، نزد دلبر
خوش نشستم رو به خاور
بنهادیم چهره بر هم
آسمان را شعله بر دامن فتاد
آن مه ندا داد: آتش، آتش!
شعله با مه در کشاکش
آسمان آتش به جانست
او مگر از عاشقانست؟
گفتم: ای یار سرمست، اکنون رویت نماید
آسمان آیینه در دست
آفتاب خیزانست
آفتاب خیزانست
...
خروشخوان بو من و اون، مست و مستانه
دور از چومانِ یگانه و بیگانه
تا کوه‌دامن بوشوییم شانه به شانه
زیر دَرَن
سبزیه سر
چشمیه ور
خوش بی‌نیشتیم رو به خاور
دیم بر دیم دیم بیدییم
آسمانه سورخ بووسته
ول بیگیفته
های بزه یار: آتش! آتش!
مه دَره با وَل کشاکش
آسمان آتش به جانه
اون مگر از عاشقانه؟
نازنینانه بوگوفتم
اون می اُمیده سویه
آینه داره تی رویه
آفتاب خیزانه
آفتاب خیزانه...
...
..
.