شهر خرمآباد تا آغاز انقلاب دارای ۶ گورستان بود: یکی در محلهی دوبرادران، یکی در منطقهی کورش، یکی در زید بن علی، یکی متعلق به یهودیها در نزدیکی حوض موسا کوی فلسطین، یکی هم در منطقه چالمیرحسین و آخری هم گورستان کنونی شهر یعنی : خِضر در جنوب غربی شهر. بعد از انقلاب اکثر این گورستانها بخاطر توسعهی شهر نابود شده و بر روی آنها منزل مسکونی ساخته شد. اگر از اکثرجوانان خرمآبادی بپرسی که چرا نام این گورستان خضر است نمیدانند! شاید پاسخ بدهند که: به روایتی شاید حضرت خضر پیامبر آنجا دفن شده باشد. اما به واقع این نامگذاری به دلیل دفن شدن جمالالدینِ خِضر اتابک لرستانی در این محل میباشد که این مقبره از آثار باستانی خرمآباد است و زیر سایهی قلعهی فلکالافلاک و مناره آجری و سنگ نوشته و گرداب سنگی و طاق پل شکسته و ... دفن شده و گمنام مانده است! اگر این مرتبه به قبرستان خرمآباد آمدید، وسط پیچ قبرستان 20 متر بالاتر از جاده این مقبره را که به شماره 3761 جزو آثار ملی ثبت شده ملاحظه بفرمائید
که آرامگاه جمالالدین خضر از اتابکان و والیان لر کوچک است. جمالالدین خضر در اثر شورش سپاهیانش علیه وی در زمان حمله سپاه مغول به این منطقه تد کشته شد. این واقعه سال 693 هجری اتفاق افتاد. در دهه ۶۰ و 70 این مقبره دو بار توسط باستانشناسان کاووش شد که روی لوح سنگی کشف شده درون مقبره این شعر نوشته شده بود: به درگاه تو آمدم ای اله به موی سپید و به روی سیاه مگردانم از درگهت نا امید که رویم سیاهست و مویم سپید در سالهای گذشته این مقبره توسط سارقین زیرو رو شد.
بد نیست بدانید مقبرهی فلکالدین حسن دیگر اتابک لرستانی در روستایی به همین نام (فلکالدین) در شمال غربی خرمآباد واقع شده است و در گورستان این منطقه نیز برخی مردم خرمآباد نظیر طایفه ملکشاهی به خاک سپرده میشدند.
حتماً شنیدید که به لری میگویند: فلانی هُمدا قُلنگه! (فلانی همسن کلنگ است) یعنی سنش خیلی زیاد است. این مثل لری با این مقبره هم در ارتباط است!!! جلوی مقبره یه درخت کُلنگ با قدمت چند صد ساله هست که منظور همین درخت است که از فرط پیری داخلش پوسیده شده اما هنوز ثمر میدهد!
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر