برای دردهای مردم مظلومم ، بغض گلویم را می فشارد ، ترانه های سربی ، آواز بی کسی ، رنج بی پناهی، و گرسنگی مردم میهن!
۱۳۹۵ مهر ۱۴, چهارشنبه
ترانه ای زیبا از بانو مرجان به یاد ۶۷ اون كه از داس شقاوت مي چكه خون ستاره است لاله ها به جرم سرخي تنشون تيكه و پاره است پشت سر کشتار باغ روبرو شب نعره باغ
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر