بخشی از دفاعیات کارگر کمونیست و دلاور هوشنگ تره گل در بیداگاه ستم شاهی حدود 47 تا 48سال پیش.
من به خاطر ایجاد یک سازمان انقلابی فعالیت و تلاش کردهام، هیچ مبارزهای نمیتواند
به پیروزی برسد مگر با داشتن تشکیلات محکم، منضبط و انقلابی. وجود یا عدم وجود چنین تشکلات انقلابیای در حد خود تعیینکنندهی پیروزی یا شکست نهضتهای انقلابی
در کشورهایی چون ماست."........"به همین منظور به میان مردم رفتم. در میان آنها گشتم و در بطن جامعه، در میان خیل فقر و درماندگی در میان معضلات و تضادهای آشتیناپذیر، زمینهی یک جهش را در سیر تکامل اجتماعی یافتم و با تمام وجودم به آن
تکیه کردم و طلوع خورشید انقلاب را در افق ایران اجتنابناپذیر دانستم، چراکه سپیده در
حال دمیدن است".این کمونیست شریف و جانفشان در سال 1350 به جوخه های اعدام سرمایه داران درنده حاکم سپرده شد.یاد تمامی جانقشانان راه آزادی و سوسیالیسم زنده باد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر